Bölüm 48 MÜŞKÜLPESENT Mİ?
Nihayet ya nihayet... tam da istediğim gibi bir çam ağacı buldum sonunda. Yanımda gözlerime adeta yalvarırcasına bakan yakışıklı kocama içim bir an acıdı ama öyle kolay değil ki çam ağacı beğenmek. "emin misin bu mu Megan?" diye sordu ğunda artık sabrının son sinırlarında gezindiğinin farkındaydı. Karar vermiş olmanın mutluluğuyla, "evet kovboy! bu olsun," dediğimde gözlerini havaya kaldırıp derin bir nefes verdi ve, "Tanrım çok şükür!" dedi. Bu haliyle çok komikti ve onu böyle görünce tutamadım kendimi. Yüzüne bakıp bakıp gülmeye başladım. Buna sinir olduğunun farkındayım. O ormanları gözlerime takıldı. Sanki ona gülmeme bozulmuş gibi.. hah! Umrumda bile değil.. ağacımı buldum ya, şu an önemli olan tek şey o... "bir ara çam ağacı olmaya niyetlendim, bana güleceğine şu müşkülpesentliğine
- Yazar
