Yeni güne aşağı kattan gelen Andy'nin çıldırmış gibi bağıran sesini duyarak uyandım. Hrmen yatağımda doğruldum ve benim bu ani hareketim, yanımda sessizce uyuyan Roy'u'da uyandırdı. Gün yeni yeni ağarmaya başlamıştı ve ben, öyle derin uyumuşum ki, ertesi sabah olduğunu, hatta kahvaltı saatini geçirdiğimi sanmıştım. Uyku sersemi bunu nasıl düşündüğümüde anlayamadım. Roy, gözlerini kırpıştırırken doğruldu ve bana baktı. "ne oldu aşkım?" sorusunun cevabını, daha ağzımı açıp cevaplamaya fırsat bulamadan Andy'nin yine deli gibi duyduk. Yataktan çıkmak için hemen harekete geçtiğimde, kovboyum elimi yakaladı ve, "hayır, gitmiyorsun!" dedi birazda emreder gibi. "ama bebek korkacak," dediğimde, gülümsedi. "her zaman onun yanında olamazsın Megan o bebek..." sözlerini onun yerine ne konuştuğumu

