Hayat ile yaptığım anlaşma beni bir tık daha rahatlattı. Beraber ortak olursak Bilge bana karşı bir şeyler hissediyor mu hissetmiyor mu öğrenmiş olurduk. Beni öylece bırakıp gitmemiş olsaydı hayatlarımız farklı olabilirdi. Gerçi o zaman Hayat'ı tanımazdım ve o leş hayatı mecburen yaşamaya devam etmiş olurdu. Onu tanımadığım bir hayatı da istemezdim açıkçası. Belki geç olur ama güzel olurdu bizim hikayemiz.
Ertesi gün Gönül'ün hazırladığı kahvaltı masasında hep birlikte kahvaltımızı ediyorduk. Hayat'ın hazırladıkları daha güzeldi sanki bende iyice huysuz bir ihtiyar gibi olmaya başladım. Sanki bu evde ikimiz baş başa iken daha mı güzeldi her şey? Gerçi kadının bir zararı yok ki bir şeyler hazırlıyor ve sonrasında hep odasında
"Asu ben bugün dışarı çıkacağım canım."
Hala Hayat'a Asu demes
