Ağzı yüzü kan içinde yatan Cenk ve ona yardım etmeye çalışan Hayatı görünce daha çok delirdim. Gönül'ün getirdiği pamukla burnundan akan kanları siliyordu. Yanına gittim kolundan tuttum
“Bırak şu pezevengi hala buna acıyor musun?”
Ayaklandı öfkeyle bana baktı.
“Sen delirmişsin. Şuna bak öldüreceksin adamı"
Umursamadım gram acımıyorum bu pisliğe. Ölsün.
“Gebersin"
Kaşlarını çattı ittirdi beni
“Psikopat mısın sen? Ne bu tavırlar? Kendine gel.”
“Gecenin bu saati evime gelip basan bu it. Karıma sulanan bu ibne ama suçlu benim vay anasını ya."
“Haklısın diye kimsenin ağzını burnunu kıramazsın. Ya şikayetçi olsa ne yapacaksın? Pislik yapmaktan gocunmuyor biliyorsun”
“Bende onu şikayet edeceğim. Evimi bastı, karımı taciz etti; nefsi müdafa değil mi?”
“Manyaksın sen manyak”
Eğildi yeni
