Çalan zil sesi ile yeniden uyandım. Hava aydınlanmış. Kimdi bu saatte gelen? Annem, babam, Yavuz,Funda... Meraklı herhangi biri… Hayat uyuyordu hala, kollarımda resmen sızmış kalmış. Yavaşça yanından kalktım. Geceden kalma kıyafetler ile olmamız harikaydı! Kapıyı açtım karşımda görmek istemeyeceğim o yüzü gördüm. Bana baktı baştan aşağı süzdü. Hala takım elbiseli olmam şaşırtıcıydı onun için.
"Merhab..."
Tamamlamasına izin vermedim. Suratının ortasına yumruğu geçirdim.
"Emir onunla konuşmam gerek."
"Siktir git ulan pezevenk. Defoool."
"Onunla konuşmam gerek."
"Konuşamazsın. Mahvettin yeterince git."
O sıra
"Emir." Sesi duyuldu.
Hayat gelmiş yanıma doğru yürüdü.
"Bırak konuşsun."
"Hayat."
"Bırak... Bahanesi ne çok merak ettim."
Neyini dinleyecek bu adamın. Bu kız nedne bu kada
