Zarfı çantama atıp doğrudan eve gelmiştim. Cenk henüz dönmemişti. Odaya çıkıp her ihtimale karşılık banyoya geçtim, kapıyı kilitledim. Bağdaş kurarak yere oturdum ve zarfı çantamdan çıkardım. İçini yerdeki banyo halısının üzerine boşalttım. İçinden bir sürü fotoğraf çıktı. Fotoğraflara tek tek bakmaya başladım. Gözlerimden akan yaşlar sağanak gibi yağıyordu. Hepsinde de Kerim ile birlikteydik. Gerçi adını ona sormamıştım ama hatırladığım bu isme güvenmek istiyordum. Fotoğraflar fazla saçmaydı. Hiç doğru düzgün bir pozumuz yoktu. Ya kıyafetlerimiz tuhaftı ya da girdiğimiz haller. Hatta birinde ben erkek kılığındaydım o kadın kılığında. Çok samimi görünüyorduk. Onunla konuşurken kendimi rahat hissetmem bu yüzden miydi? Fotoğrafları yere bıraktığımda ağlamam iyice artmıştı. Yere diğer dökülen
