2 YIL SONRA…
"Günaydın Madam." dedim tezgahın diğer tarafındaki saçlarına aklar düşmüş kadına.
Beni gördüğünde yüzünde bir gülümseme oluştu. "Günaydın. Her zamankinden mi?"
"Evet." O güzel limonlu kurabiyelerinden bir paket yaptı. "İncirli olanlardan da istiyorum." dediğimde istediğimden de pakete ekledi ve bana uzattı.
"İncirli olanlardan alıyorsan kocan geliyor demektir." Sözleriyle güldüm. Bu rutinime alışmıştı artık.
Paketin içindeki kurabiyelerden limonlu olandan bir tane alıp ağzıma attım. Hayatımda yediğim en güzel kurabiye bunlar olmalıydı. "Evet, işler için Türkiye'ye gitmişti. Bugün dönecek. İncirli olan kurabiyeleri onun için aldım."
Ödemeyi yapıp eve geri döndüm. Kurabiyeleri mutfak tezgahına bıraktığımda yanıma Elif geldi. "Afet Hanım, ilaç saati."
"Teşekkür ederim.
