Aynada büyümeye başlayan karnıma baktım. Dışarıdan henüz belli olmuyordu ama çıplakken küçük bir şişkinlik göz kırpıyordu. Cenk gelip arkadan sarıldı ve karnıma ellerini koydu. "Cinsiyeti ne zaman belli olacak?"
"Bir ay sonra." dedim.
"Çok varmış." Fazla sabırsızdı. Elinden gelse bugün doğum yap diyecekti.
Sabahtan beri ağzımda gitmeyen bir tat vardı ama Cenk'e bilerek söylememiştim çünkü ortalığı ayağa kaldıracağını biliyordum. Ben söylemedikçe de duyumsadığım o tatta istekte büyüyordu.
Kolları arasında yüzüne doğru döndüm. "Bir şey diyeceğim ama sakin kalacaksın."
"Ne oldu? Ağrın mı var? Bulantın mı var? Hastaneye gidelim."
Gülmeye başladım. "Hayır, iyiyim. Sadece aşeriyorum."
"Ne? Hemen alayım."
Nasıl söyleyecektim bilmiyordum. Neden kolayca alabileceği bir şey aşermemiştim
