Birkaç hafta sonra
Nihayet hayatımız düzene girmeye başladı. Elbette Süleyman'ın acısı hala çok taze ama hepimiz kabullenme evresine geçtik çünkü dünya böyle bir yer. Rojin babaanne derdi ki dünyaya gelmedik yavrum dünyadan geçiyoruz. Ne kadar doğru bir laf olduğunu şimdi idrak ediyorum. Dünya bir duraklama yeri tekrar yaratıcıya döneceğiz. Sanırım böyle düşünmek yani bir gün tekrar kavuşma ihtimali umudu da diri tutuyor. Böyle böyle bizde geçiriyoruz günlerimizi. Bugün de Süleyman'ın vefatının ardından geçen 40. gün. Onun adına hayırlar yapılıyor sabahtan bu yana, onlarca kurban kesildi ihtiyaç sahiplerine dağıtılmak için şimdi de yeni konağın avlusunda mevlid okunuyor, bir yandan da yemekler dağıtılıyor. Zilan annem hala gizli gizli ağlamaya devam etse de daha sakin, daha anda kalmaya ç
