Kör edici itaat
Gözlerim bağlıydı. Kendi evimde, kendi yatağımda ama hiçbir şeye hâkim değilim. Riven, siyah bir kumaşı gözlerime bağlamış, beni görme hakkımdan koparmıştı. Ama her şey daha netti şimdi. Her dokunuşu, her nefesi, her gecikmiş hamlesi… vücudumda yankı buluyordu. Ellerimi başımın üstünde tutmamı söyledi. “Sadece ben hareket ederim,” dedi. Ve ben itaat ettim. İlk önce sıcak bir nefes gezindi boynumda. Sonra oraya bir dil değdi. Islak. Ağır. Bir dudak izi gibi kalacak şekilde bastırarak öptü. Göğsüme indi. Nefesim hızlandı. Bacaklarım kendi kendine açıldı. Henüz bir şey olmamıştı ama vücudum çoktan teslim olmuştu. Derken bir şey değişti. Vücuduma soğuk bir metal sürüldü. “Ne bu?” dedim, fısıltıyla. “Bilmene gerek yok. Hissetmen gerek,” dedi. Soğuk metal, göğüs ucumda bir daire
- Yazar
