Zehirli Taht
Şafak, Kerem ve Sibel'in yatak odasına hüzünlü bir ışık süzmesi ile sızıyordu. Aralarındaki fiziksel yakınlık, duygusal mesafeyi gizleyemiyor, aksine daha da vurguluyordu. Sibel'in sırtı dönük, Kerem'in ise ona uzanan ama dokunmaya cesaret edemeyen eli... İçerideki sessizlik, bir önceki gecenin gürültüsünden daha yüksek sesle çınlıyordu.
Tam o sırada, Kerem'in telefona uzattığı elini, cihazın keskin ve ısrarlı çalışı durdurdu. Ekranda "Orhan" ismi parlıyordu. Saat henüz 07.00'yi gösteriyordu. Abisinin bu saatte araması, içinde aniden uyanan bir sıkıntı hissi yarattı. Bir an tereddüt etti, sonra açtı.
"Orhan?" dedi, sesi hâlâ uykulu ve yorgun.
Telefonun diğer ucundaki ses, her zamanki soğuk, mesafeli tonundan çok daha farklıydı. Kırık, titrek ve tuhaf bir şekilde boştu. "Ke
