İlaçlara, kemoterapiye ve radyoterapiye başlama kararı alındıktan yaklaşık 3 ay sonra, bembeyaz bir yüz ve mosmor olan göz altlarımla geziyordum evde. Aslında her gün böyle değildim tabi ki, güçlü bir kadındım ben. Kanser teşhisi kondu diye kendimi bırakacak hiç değildim. Sadece bugün kemoterapinin olduğu gündü. Ve kemoterapi, peşinde halsizlik, mide bulantısı gibi şeyleri de beraberinde getiriyordu.
"Hadi bir şeyler ye kızım." Rabia teyzenin sesini duyunca gözlerimi açıp ayağa kalktım. Çoğu kez yemeği yanıma getirmeyi teklif etmişti ama hastalık inatsa, ben daha da inattım.
Aslında ona söyleme kararı almıştık en başta Kerem ile birlikte. Onu üzmek, isteyeceğim son şeydi çünkü. Ama günden güne zayıflamamdan ve en çok da Kerem'in gülmek bilmeyen yüzünden dolayı anlamıştı bir şeylerin ter
