Dersler bitip de bahçeye çıkarken, Eren ve Kerem ikilisini aramaya başladı gözlerim. Kerem evde olduğuna göre kesinlikle gelmiş olmalılardı.
Arabayı görünce Eren'in kafasını da gördüm. Kerem onu kucağına almış, o da Kerem'in saçlarını çekiştiriyordu. Vallahi benim isteyip de yapamadığım şeyi yaparak bir güzel saçlarını bozuyordu biricik kardeşim, helal olsun.
"Geldim." diyerek yanlarına yaklaşırken, kafasını bana doğru çevirdi Kerem. Eren? Beyefendi hiç oralı olmadı tabi ki.
"Bozuluyorum ama artık ya." deyip sinirle Eren'e baktım. Vallahi de kıskanıyordum artık. Benim kardeşimdi ama Kerem'den ayrılamıyordu küçük bey.
"Çocuklar bile bana hasta. Yapacak bir şey yok." Kerem'e bakıp gözlerimi devirdikten sonra arabaya bindim.
Uyuz!
Eren'i koltuğa yerleştirerek eline oyuncağını veren K
