Elbette ki bu telafisi mümkün olmayan bir kayıptı ve ben de bu saatten sonra solmuş bir çiçeği canlandırmak için ne vakit ne de su harcıyordum. Hiç sıcak bir aile ortamına sahip olamayışımın, etrafımdaki örneklerin aksine arkamda değil de her zaman önümde kale gibi dikilen bir babaya sahip oluşumun ve anne sevgisinin ne olduğuna dair hiçbir fikre sahip olamayışımın bana yaşattığı yoksunluk -ya da beni çevirdiği harabe- nazarımda asla toparlanamaz veya değiştirilemezdi. Bu benden bağımsız ve izinsiz şekilde bana bahşedilen hayat koşulları diğer herkesin bir şekilde yaşama tutunmaya çalıştığı noktada benim neden bunu başaramadığıma dair verilebilecek en güzel cevaptı. Hayatımın hiçbir açısından geleceğe dair umut vaad eden bir nokta yakalayamıyordum ve sanki diğer insanları bir şekilde bulan
