ALP
“Hayırlı uğurlu olsun, biz kaçar.” Elzem'in elini tutup harekete geçtim.
Laden’lerin evi sonunda bitmiş, eşyaları yerleştirilmiş ve bugün nihayet kendi evlerine geçmişlerdi.
Sarp abimin evi toplanma, benim ev ise ailenin sığınma merkezi gibi bir şey olup çıkmıştı. Pars abimin neden en başında kendine en üst katı istediğini, şimdi daha iyi anlıyordum galiba!
“Nereye?” dedi Laden koca göbeğiyle beni uğurlamak için harekete geçerken. İşim vardı, gücüm vardı, bir sevgilim vardı. Daha ne olsun!
“Elzem’in online dersi var.”
“Elzem geçsin yapsın,” dedi abim. “Sen nereye gidiyorsun? Ev şurası!”
“Benim de bilgisayarla işim var. Hesap mı vereceğim? Yemeğe yetişiriz.”
Babamın uyarı dolu bakışları beni şöyle bi baştan ayağa süzdü. Herkes evli barklı olunca, benim her hareketim göze batıyo
