YAĞIZ'DAN
"A-As-Asya se-sen.."
Ablam birden gidip sarıldı Asya'ya. Sonra ellerini tuttu geri çekilip.
"Asya.. Asya güzelim sesin var."
Kaşlarını çatıp sorgularcasına bize baktı.
"Asya demin kahkaha attın. Sesin.. sesin çok güzel ve neşeliydi."
Şaşırmıştı o da bizim gibi. Parmaklarını dudaklarına değdirdi önce sonra açıp kapattı birkaç kez dudaklarını. Ses çıkmayınca umutsuzlukla eğecekken başını annem engel oldu.
"Hayır Asya pes etmek ve umutsuzluğa kapılmak yok asla tamam mı? Eğer sende istersen yardım edebilirim sana. Belki uzun sürer ama tekrar konuşabilirsin. İster misin?"
Annemden sonra devreye ben girdim. Ona reddedemeyeceği bir teklifim vardı. Pes edemezdi. Günler sonra hatta belki yıllar sonra yüzü böyle gülmüş, gözleri parlamış, bize o muhteşem sesini dinletmişken vazgeç
