Hiç kimse tanıdığın gibi kalmıyor herkes çıkarı için bir miktar değişebiliyor! Önceden kendini yanında mutlu hissettiğin biriyle şimdi karşılaşınca bile yüzünü çeviren insanlar oluyorsunuz! Herkes bir parçanı götürür giderken. Kimileri derdinden faydalanır, kimileri sevginden. Kimi çaresizliğinden yakalar, kimileri güveninden! Eksilmişsin , üzülmüşsün kimin umurunda?
Sabah gözlerimi açtığımda Araf'ın yanı başımda elinde benim ona çizim yeteneğimi kanıtlamak için geceler boyu uğraştığım resmi elinde tutmuş tepkisiz bir şekilde bana bakıyordu. Bende ayağa kalkarak Araf'ın önünde durdum.
"Bu çizdiğin kişi gerçekten ben miyim?"diye sordu. Ben de başımı olumlu yanda iki yana sallayarak cevap verdim.
"Evet sensin. Sen bile kendine inanamadın değil mi?"diye sordum tebessüm ederek.
"Evet
