Biz seninle, rüzgarın diliyle konuştuk.
Hiç hesaba katmadık.
Dalında, kuruyan yaprakları.
...
Araf tüm dikkatini yola odaklarken ben ise onu inceliyordum.Yeni tıraş olmuştu bu yüzüne bakıldığında hemen anlaşılabiliyordu.
"Nereye gidiyoruz? Söylemedin."diye sorarken kısa bir süreliğine bakışları beni buldu.
"Bugünü ikimiz içinde çok özel yapacağım, sadece bunu bil yeter."diye yanıt verdi.
"Peki bu özel günde nereden çıktı?"diye sordum.
"Soru sormayı bırakıp şu anın tadını çıkaramaz mısın?"diye soruma soruyla karşılık verdiğinde olumlu anlamda başımı salladım.
"Bugün sadece bize ait, bugün zaman yalnızca bizim için akacak."diye itiraf ettiğinde şok olmuş bir şekilde ona baktım. Araf'ın aklında ne vardı bilmiyorum ama söylediklerine göre çok iddialı bir şeyler düşünüyordu.
Ben
