Serkan Karayel’in ağzından
İnsan, amacından saptığında ve hedeflerinden uzaklaştığında benliğini kaybedermiş. Amacım ve hedeflerim belliyken bazen öyle bir an geliyordu ki kendimi ucu bucağı olmayan bir uçurumdan aşağı sallanırken buluyordum. Tuttuğum dal kırılmak üzere, karanlık beni yutmak üzereydi. Ta ki o anda imdadıma bir kadın yetişti. Güzel yüzlü, asi halleriyle ve okyanus misali beni yutan gözleriyle mükemmel bir kadındı. Acaba yıllar önce bunlar yaşanmasaydı da biz birlikte olsaydık nasıl olurdu diye düşünüyordum ama belki de o dönem kusursuz giden bir ilişki nedeniyle çok da anlaşamayacaktık. Yaşadığımız şeylerden ötürü daha da bir sıkı kenetlenmiştik birbirimize. Bir daha onu kaybetmek istemiyordum. Onunla yenmeye başladığım unutkanlık hastalığım ise gündem güne yok oluyordu ve
