Serkan KARAYEL
İçimde besleyip büyüttüğüm nefretim kalbimi katran karasına çevirmişti. Ancak o katranı yok sayacak bir kız çıkmıştı karşıma ve bir de bakmışım ki o kız benim çocukluk aşkım... Öyle mutluydum ki kendime hakim olamıyordum. Her dakika aptal aptal sırıtmak, Zeynep diye bağırmak istiyordum. Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu kimse bilemezdi. Çocukluğumdan kalan tek hatıram baş ucumdaydı artık. Nasıl sevinmeyeyim ki?
Şimdi Nazlıların evindeydi. Kızlarla konuşup dertleşmek belki ona iyi gelirdi. Biz de erkek erkeğe rakı sofrası kurmuştuk. “Ne yapacaksın o piçe?” dedi Yaman rakı bardağını önüne çekerek. Gözlerim anında Mustafa Kemal’e döndü.
“Önce güzel kardeşim onu hazırlasın. Sonra ben ne yapacağıma karar veririm.” Dediğimde Mustafa’nın yüzünde tehlikeli bir sırıtış ol
