DİLEM
“Tanrım, kaçamak yapmaya bayılıyorum.” Asuman homurdanıp masaj yapan pedikür sandalyesine iyice gömülmüştü. Bedenini tüylü bir bornozla sarmalamış, gözlerineyse soğutulmuş salatalık dilimleriyle kapatmıştı.
Yüzümü kaplayan çamur maskesi kuruyup çatlayarak cildimi kaşındırmaya başlamıştı. Fakat tüm bunların yerine şu anda uygulanan o muhteşem ayak masajına odaklanmaya çalıştım.
“Olanlar için ben de çok üzgünüm. Gerçekten bok gibi bir durum. Mine de anası da bir cezayı hak ediyor ama hem kaynanam hem kocam, düzenli olarak rahat durmam konusunda beni uyarıyor. Sanki daha önce belalı biriymişim gibi. Bu durum canımı sıkmaya başladı.”
“Ben o ikisi ne yaparsan yap uslanmaz diye düşünüyorum. Uğraşmaya değer mi? Ben onları umursamıyorum gerçekten.”
“Bence değer.” Asuman tereddüt etmede
