KEYİFLE OKUYUN VE YORUM YAPMAYI UNUTMAYIN LÜTFEN.
(Gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştır.)
Züleyha işittiği şeye çok şaşırmamıştı lakin, bunun aksine kalbi çok kırılmıştı. Bir insan yıllardır sözlü olduğu kişiyi tanımaz mıydı? Hoş kendisini bir kere dahi görmemişti, tanımaması normaldi bir şekilde. Ancak insan kırılıyordu elinde olmadan.
"Evet benim." dedi Züleyha güzel ve kulağa hoş gelen sesi ile, ardından yürüyüp odanın ortasına geldi.
Mustafa inanamıyordu doğrusu. Bu kızıl afet nasıl Züleyha olurdu ki?! Bu kız çok güzeldi bir kere, o Züleyha'nın böyle güzel olabileceğine ihtimal vermiyordu lakin bu kız çok güzeldi.
"Gerçekten mi?" diye sordu Mustafa. Halen daha inanamıyordu genç adam ve bunu yeniden sorma gereği duymuştu.
"Evet." dedi Züleyha tek düze bir sesle.
Mustafa
