Uçurumda Yeşeren Umut

10.Bölüm

Rizwan'ın gözlerinde ise saf bir aşk vardı Sonay'a karşı...

Karısı Sonay, onun için tüm ailesini ardında bırakmış hiç tanımadığı bilmediği bir şehirde kendine yabancı olan insanlarla yeni bir hayat kurmuştu.

Sırf onun için..

Bu sebep bile ona tapması için yeterliydi...

Kim sevdiği için tüm ailesini geride bırakıp, yaşam tarzından ödün verirdi ki?

Zagros'un iki elide Roni'nin belindeyken, Roni'nin kolları Zagros'un boynundaydı.

Bu durum ne kadar tuhaf olsada bir o kadar heyecan veriyordu Roni'ye.

Zagros ise sanki normalmiş gibi davranıp hatasız bir şekilde dans ediyordu Roni'nin aksine.

Roni, ikide birde Zagros'un ayağına bastığı için kendini suçlasa da Zagros, bu duruma sadece gülümsemekle yetiniyordu.

"Özür dilerim! İsteyerek olmuyor"

Çekinerek söylediği cümle ile Zagros tebessüm edip,

"Önemli değil sadece ayak parmaklarım artık ezilmiş bir hale geldiler o kadar" demesi ile Roni'nin yüzü asıldı.

"Yeter artık o zaman bu kadar dans ettiğimiz yerimize geçelim" diyerek tam durmuştu ki Zagros,

"Hayır! Hayır! şaka yapıyorum Roni. Zaten kuş kadar birşeysin nasıl ezeceksin ki"

İkili kendi aralarında tatlı tatlı sohbet ederken biten şarkı ile takı törenine başlanmıştı.

Gelin ve damat yan yana takı takılacak alanda durduklarında ilk olarak Zagros'un, Roni için takacağı altınlar ve pırlanta setler cam fanuslar içinde Sonay, Zeynep, Mihriban ve Şehriban'ın ellerinde ard arda sıralanmış bir şekilde, kızlar salına salına geliyorlardı.

Tüm takılar İkilinin önündeki masaya dizildiğinde Roni, kocaman olmuş gözler ile Zagros'a baktığında,

"Bunlar fazla değil mi sence?" dediğinde Zagros, sadece omuz silkmekle yetindi.

Bu altınları gören Zerxan ve Berxwedan aşiretinin kadınları zılgıt çekerken Serap ve annesi kıskançlıktan kudurmaya başlamışlardı bile.

Dedesi ile babası düğüne katılmamışlardı.

Ama onların yerine annesi, Elif ve Gül'ün anne ve babası olan amcası ve teyzesi katılmıştı.

Dila hanım kızına bir adet Madonna set ve on tane burma bilezik takarken, amcası ve teyzesi kendi adlarına beş tane burma bilezik ve bir tane urfa akıtma takmışlardı.

Baziyan ağa ve eşlerinin takı takmak istediklerinde Roni'nin fazla altın sevmediğini ve üzerinde olan altınlarıdan bile sanki kötü birşeymiş gibi kötü kötü baktığını görüp rahatsız olduğunu fark ettiklerinde Baziyan ağa gelininin bu haline gülümseyip, setleri kutularından çıkarmadan ve önlerinde ki masanın üzerine bırakmışlardı.

Yeter hanım, yeğenine pahalı bir marka olan saat takarken geline ise bir tane kelepçe takmıştı.

Düğüne katılan tüm davetliler de gelin ve damadı tebrik edip takacakları altınları ise masanın yanında bulunan sandığa bırakmaya başladılar.

Elif, bir masada ki birde sandıkta bulunan para ve altınlara baktığında kuzeninin kulağına yaklaşıp,

"Artık sende Türkiye'nin sayılı zengin kadınlarından biri olabilirsin" dediğinde Roni, Elif'in kulağına yaklaşıp,

"Nazar etme ne olur, Rohat'la evlen seninde olur" demesi ile Elif, kuzenine ters ters bakmaya başlamıştı.

"Aman kalsın! Ben kendi kendime de alabilirim." Roni, ona tek kaşını kaldırıp baktığında,

"Tamam belki bu kadar değil ama bir çeyrek yada yarımda olabilir, Sonuçta altın altındır"

Roni, onun bu haline gülümseyip önüne döndüğünde, takılarin hepsinin sandığa konulduğunu fark ettiğinde hemen üzerinde bulunan altınları da çıkarıp sandığa koymuştu.

Düğündeki diğer çocuklarla birlikte pistin ortasında oynadıktan sonra yorulup uyuyan Arjen'i, konağın çalışanları ve birkaç koruma ile birlikte konağa yollamıştı Zozan hanım.

Düğünün sonuna gelindiğinde Roni, için artık ailesi ile vedalaşma vaktide gelmişti.

Ama Roni, bunu yapmamış sadece amcası ve teyzesi ile vedalaşıp düğün salonundan ayrılmak için Zagros'un yanına ilerlemişti.

Sonuçta annesi ona vedasını dün gece yapmıştı.

Sıra kuzenlerine geldiğinde Elif "Hiç ağlamaya gerek yok sonuçta uzağa gitmiyorsun. Her hafta sendeyim. Artık rahat rahat gezip tozacağız" dedikten sonra Zagros'a bakıp "Değil mi enişteciğim" dediğinde Zagros, ona bakıp" Roni, ne zaman isterse" demekle yetindi. Kuzenlerinin onu hiçbir zaman yalnız bırakmayacağını iyi biliyordu.

Gül ile de sıkıca sarıldıktan sonra otelden ayrılıp Zagros'un yardımıyla arabaya bindikten sonra Berxwedan konağının yolunu tuttular.

Araba karanlık Amed sokaklarında ilerlerken kısa sürede varmışlardı konağa.

Roni'nin yeni evine...

Burası ona ev olacak mıydı?

Yoksa tarih tekerrür edip yine mi dışlanacaktı?

Roni, önünde durduğu konak kapısına baktığında İçeriye girmekte tereddüt etti.

Bunu fark eden Zagros,

"Korkunu anlıyorum ama korkma. Eğer ben yanındaysam hiç korkma"

Roni'ye cesaret vererek elinden tutup konağın kapısından İçeriye adım attılar birlikte.

Nasıl başlarsa öyle gider mi peki ?

Bunu onlara zaman gösterecekti.

Roni, konaktan İçeriye girdiğinde karşısında bulunan üç katlı kocaman konak ile biran duraksadı.

Bu konaksa eğer Zerxan konağı neydi?

Önce Zagros ile birlikte salonda bulunan imamın yanına gitmişlerdi.

Herşey aceleye geldiğinden imam nikahı düğün gecesine kalmıştı.

Roni, Zagros ile birlikte salonda, onlar için hazırlanan minderlerin üzerine oturduğunda, karşılarında imam ve yanlarında şahit olarak Sonay, Rizwan, Rohat ve Zagros'un arkadaşı Cüneyt vardı.

İmam gerekli olan duaları ettikten sonra Roni'ye,

"Mehir olarak ne istersin gelin kızım" diye sorduğunda Roni, önce Zagros'a sonra da imama baktığında,

"Bir tane altın isterim" dediğinde herkes şaşırmıştı.

Yanında Amed'in en zengin ağası dururken sadece bir altın mı istenirdi...

Hoca kabul edip nikahı kıymak üzereyken Zagros, hocayı durdurup,

"Bir dakika hoca efendi. Ben mehir olarak İstanbul'da ki evlerimden iki tanesini, şirketteki bana ait olan hisselerimin yarısını veriyorum" dediğinde odada bulunanlar gülümserken Roni'nin ağzı açık kalmıştı.

Anlaşmalı bir evlilik için bu kadarı fazla değil miydi?

Zagros, Roni'nin kulağına yaklaşıp,

"Şaşırmana gerek yok sen benim karımsın. Bu söylediklerim sadece birkaçı sen benim tüm malıma ortaksın"

İmamın dualarını bitirmesiyle nikah kıyılmış artık Allah katında da karı koca olmuşlardı.

Şahitler de onları tekrardan tebrik edip kendi odalarına çekildiklarinde geriye sadece onlar kalmıştı. Biran ne yapacaklarını bilmeden öylece durduklarında Zagros, bu sessizliği bozup aklına ilk geleni söyledi.

"Hadi gel sana konağı anlatayım" diyerek Roni ile birlikte salondan dışarıya çıktılar.

Zagros'la birlikte merdivenlerden çıkarken bir yandan da Zagros ona konak hakkında bilgiler veriyordu.

"Bak şimdi ilk katta Rohat ve Rizwan'ın odaları ve iki tane de misafir odası var. İkinci katta ise Babam, Annem ve Delal annenin odaları dışında Mihriban ve Şehriban'ın birlikte kaldığı oda ve bir tane de misafir odası var. Son kat ise tamamen benim, yani artık bizim"

Roni, yan tarafına dönüp ona baktığında, Zagros rahat bir şekilde anlatmaya devam ediyordu.

"Orada sadece benim, Arjen'in ve çalışma odam dışında bir tane daha oda var. En alt katı unuttum, orada ise mutfak ve kiler var"

"Çalışanlar peki" diye sormadan edemedi Roni.

Onların konağında alt katta onlar kalırdı.

"Onlar için arka tarafta yapılmış bir tane iki katlı ev var zaten. Akşam burada işleri bittikten sonra rahat bir şekilde kendi evlerinde kalıyorlar"

"Ha bu arada unutmadan yazın tüm kahvaltı ve akşam yemekleri avluda yada ikinci katın terasında yapılır, kışın ise birinci katta bulunan büyük oturma salonunda"

Roni, Zagros'un her anlattığına kafasını olumlu anlamda sallayıp merdivenlerden çıkmaya devam ettiğinde, birden uykusunun gelmesiyle esneyince, Onun bu haline gülmeden edememişti Zagros.

"Biraz daha dayan geldik sayılır" dediğinde esnemekle meşgul olan Roni, esneyerek cevap vermeye çalıştığında sesi boğuk çıkmıştı.

Sonunda Zagros'un odasının önüne geldiklerinde, ikili birlikte içeriye girdiler. Odada bulunan sözde iki kişilik ama Roni'ye sorsalar kesin dört kişilik diyebileceği kocaman bir yatak ve çoğunluğu beyaz ve kahverenginin ağırlıklı olduğu yatak odasına göz gezdirdikten sonra Roni, Zagros'a bakıp

"Boş olan bir oda var demiştin.

Sen bana orayı göster, ben oraya geçeyim " dediğinde Zagros, Roni'ye yaklaşıp,

"Sana ayrı odalarda kalacağımızı düşündüren şey ne" dediğinde Roni, öylece ona bakakalmıştı.