Kurt Karım bana geldiği andan bu yana yerde miyim gökte mi bilmiyorum, ayaklarım yere basmıyormuş gibi derler ya.. Öyle bir his bendeki. Konuşmak istediğinde her ne kadar biraz tırsmış olsam da, sevdiğim beni korktuğuma uğratmadı. Söylediklerinde sonuna kadar haklı. Benim sevdiğim ne doğru düzgün çocuk olabilmiş ne genç kız. Almışlar elinden.. Almışız. O da haklı olarak kendimi tanımak istiyorum dedi. Halbuki bana sorsa ben kalem kalem, satır satır anlatırım onu ona ama sen nasıl istiyorsan öyle olacak dedim. Yanımda yatmasan olur mu dedi, öl dese daha kolaydı ama yine de diretmedim. Yanında yatmıyorum, o kendini ne zaman hazır hissederse o zamana kadar da beklerim hiç mesele değil. Benim derdim onunla yatmak değil ki onun yanında olmak ve çok şükür ki yanımda sevdiğim. Kafamı çevirdiğim

