Zinar ertesi gün okula gitti. Jale yanına geldi.
“Merhaba Zinar.”
Zinar’ın yüzü kıpkırmızı oldu.
“Merhaba Jale.”
Jale, “Nasılsın?” dedi ama Zinar ne diyeceğini bilemedi.
Jale, “Zinar, çıkışta birlikte yemek yemeye gidelim mi?” dedi. Zinar’ın da yanına iyice yanaşmış, neredeyse ağzına düşecek gibi konuşuyordu. O sırada tam yanlarından Havin geçiyordu. Havin ters ters baktı, selam bile vermeden geçti.
Zinar o sırada Jale’nin yanından hızla ayrıldı, koşa koşa Havin’e yetişmeye çalıştı. Havin’e seslendi:
“Havin! Havin!” diye bağırıyordu ama Havin bakmıyordu. En son Zinar kolundan tuttu.
“Duymuyor musun beni Havin?”
“Aaa, rahatsız olmasaydın! Kız arkadaşın bekler seni.”
“Havin, yapma ne olur.”
“Zinar, ben ne yapıyorum, söyler misin? Geldiğimiz günden bu yana benden köşe bucak kaçan s
