O akşam eve giden Havin yemeğini yedi ve hazırlanmaya başladı.
Zelal:
— Nereye bu akşam vakti?
Havin:
— Baran beni gezdirecek.
Zelal:
— Sen ne dediğinin farkında mısın? Baran bizden uzaklaşmak için bu mahalleden taşındı. Sen farkında değil misin? Ev sahibine, arkadaşlarına sordum. Baran bize yalan söyledi, Havin! Neden anlamıyorsun?
Havin, Zelal’i duymuyordu bile. Zelal, Baran’ı Havin’den kıskanıyordu. Baran’a âşık olmuştu. Onun için de Baran’ı görmek bir fırsat doğmuştu.
— Ben de geliyorum, dedi.
Havin:
— Bence sen gelme.
Zelal:
— Neden?
Havin:
— Sen sıkılırsın.
Zelal:
— Neden sıkılacakmışım?
Havin:
— Sen bilirsin, o zaman gel hadi.
Zelal hemen hazırlandı. O kadar süslendi ki Baran’a güzel görünmek istiyordu.
Zelal:
— Zinar da gelecek mi?
Havin:
— Zinar yok, gelmeye
