FİRUZE GÖKMEN
Kolları sımsıkı belime dolanmış, burnunu saçlarıma gömmüş kokumu içine çekiyordu. Tepkisizce ellerimi iki yanımda yumruk yapmış bekliyordum.
Doya doya sarılmayı isterdim. Hem de çok isterdim ama bir türlü yapamıyordum. Ona karşı; ne kırgınlığım, öfkem geçiyordu ne de sevdam.
Terazinin bir yanında sevdam bir yanında kırgınlığım ve öfkem vardı. Dengeyi bozan ise kırgınlığımla öfkemin daha ağır basmasıydı.
Gidecekti fakat geri dönecek miydi muamma.
Dayanamayarak gözlerimi kapadım. Zordu sınırlarımı aşmak.
Kalbim hem bana sarılmasının heyecanıyla düzensizce atarken hem de korkuyla atıyordu. Ne zaman gidecekti, ne zaman gelecekti?
Biraz daha böyle durursam zincirlerimi kırıp boynuna sımsıkı sarılacağımı, öpüp koklayacağımı bildiğim için yumruk yaptığım ellerimi açıp be
