FİRUZE GÖKMEN
Sevgi emek isterdi, sabır isterdi, mücadele isterdi. Mücadelelerin sonunda insanoğlu mükafatlandırılırdı.
Nakış nakış, ilmek ilmek işlediğim sevginin mükafatını yaşıyordum ben artık. Seviyordum sevdiğim kadar seviliyordum.
Bugünleri yaşamak bir zamanlar benim için imkansızdan öteydi ama anladım ki araya ölümün girmediği bir durumda imkansızlığa yer yokmuş.
Kader sizin için ağlarını zaten ördüyse zamanı gelmeden olamıyormuşsunuz. Belki de o zaman birlikte olsaydık yanlış seçimlerin ya da hataların kurbanı olacaktık.
Kader bizi doğru zamanda denk düşürüp bir birimize ait kılmıştı. Ben artık çektiğim cefanın sefasını sürüyordum.
Sevdiğim adam tarafından şımartılıyordum. Her istediğim yapılıyordu, gözümün içine bakıyordu. Ben hayallerime kavuşmuştum. Mesleğimi elime alm
