SİDRA
Annemin ortadan kaybolmasıyla hepimiz paniğe kapıldık. Ruh hali hiç iyi olmadığından kendine zarar vermesinden endişe ediyorduk. Çünkü cenazede ağlarken birkaç kere “keşke ben ölseydim de seni topraklara vermeseydim” dediğini duymuştuk. Abim annemin telefonunu evde bıraktığını fark edince kendisine bir şey yapacak olsa telefonunu yanına almayacağını söyledi. Bu bizi biraz rahatlatmıştı. Fakat onu defalarca aramamıza rağmen yanıt vermiyordu.
Abim, Faruk baba ve Alper konağın çevresine bakmak için avludan çıkacaklarken içeriye Kadir bey girdi. Alper “Azade anneyi gördünüz mü, onu arıyoruz” dedi.
Kadir bey gördüğünü söyledi. “Az önce dışarıda karşılaştık. İçeride boğulduğunu hissettiğini, biraz nefes almak için dolaşacağını söyledi. Merak etmeyin, daha iyi görünüyordu.”
Kış günü
