SİDRA
Sabahın erken saatlerinde uyandığımda, pencereden dışarı baktım. Tüm şehri bembeyaz bir örtünün kapladığını gördüm. Kar, gece boyunca hiç durmadan yağmıştı ve her yer karlar altında kalmıştı. Bu manzara, içimi bir yandan huzurla doldururken, bir yandan da Alper’in endişeli bakışlarını hatırlattı bana. Şöyle bir iç geçirdim. Alper, beni her zaman düşünüyor, korumaya çalışıyordu. Ama bazen bu korumacılığı abarttığını hissediyordum. Özellikle de trafiğe çıktığım zamanlarda baskısı bunaltıcı olabiliyordu.
Kahvaltı masasına geçtiğimde, Alper'in bakışlarındaki endişeyi fark etmemek imkânsızdı. Gözleri pencereden dışarıya bakarak dalmıştı. Aklından ne geçirdiğini biliyordum. Birkaç saniye sonra bakışlarını bana çevirdi. “Sevdiğim, bugün okula seni Nevzat beyin götürmesini istiyorum,” dedi
