33 bölüm
815 Kelimeler
Lena, sesinin titrememesi için kendini zorlayarak cevap verdi.
,,İyiyim, teşekkür ederim. Hazırlıklar nasıl gidiyor?"
Rüzgar, onun sakinliğine aldanmadı. İçindeki endişeyi hissetti ve ona yardım etmenin bir yolunu bulmak istedi, ama bu ortamda konuşmanın imkansız olduğunu biliyordu.
,,Her şey yolunda. Sadece seni merak ediyordum."
Bu kısa konuşma, Lena’nın içinde fırtınalar kopmasına neden oldu. Rüzgar’ın varlığı, onun için bir umut ışığı gibiydi, ama aynı zamanda büyük bir tehlike anlamına geliyordu. Bu kısa karşılaşmanın ardından, Lena hemen geri çekildi ve mutfaktan çıktı. Rüzgar, onun gidişini izlerken, Lena’nın yaşadığı acıları daha da derinden hissetmeye başladı. Onu kurtarmak için bir şeyler yapmalıydı, ama nasıl?
Düğün günü yaklaştıkça, Lena'nın içindeki baskı artıyor, Rüzgar ile olan bu gizli duygusal bağ giderek daha karmaşık bir hal alıyordu. Her gün, Leo’nun yanında masum bir eş gibi duruyor, ama aklı sürekli Rüzgar’da kalıyordu. Rüzgar ise Lena’ya ulaşmanın bir yolunu bulmak için sürekli planlar yapıyordu, ama düğün hazırlıklarının yoğunluğu her seferinde ona engel oluyordu.
Sonunda düğün günü geldiğinde, herkes büyük gün için hazırlandı. Lena, kalbinde büyük bir ağırlıkla düğün sabahına uyandı. Rüzgar’ın, Boran’ın kızı Roza ile evlenecek olması, onun için hem bir kabus hem de bir kurtuluş umuduydu. Lena, ne yapacağını bilmez halde hazırlanırken, içindeki duygusal karmaşanın düğün gününde nasıl patlak vereceğini tahmin bile edemiyordu.
Düğün günü, herkesin heyecanla beklediği anlar yaklaşıyordu. Düğün töreni öncesinde misafirler yerlerini alıyor, Aslanbey ailesi ise son hazırlıkları yapmakla meşguldü. Lena, kalbindeki ağır yükle törenin yapılacağı salondan çıkıp tuvalete gitmek için izin istedi. Gözlerden uzaklaşma isteğiyle hızla ilerlerken, Rüzgar’ın onu fark etmediğini düşündü. Ancak Rüzgar, gözlerini Lena'dan bir an olsun ayırmamıştı.
Lena tuvalete girip kapıyı arkasından kapattığında, birkaç saniye içinde Rüzgar’ın da kapının önünde belirdiğini fark etmedi. Rüzgar, kimseye fark ettirmeden hızlıca içeri girdi ve kapıyı kilitledi. Lena, aniden karşısında Rüzgar’ı görünce şok oldu ve geri çekildi.
,,Rüzgar, ne yapıyorsun? Biri bizi görecek!"
,,Lena, artık dayanamayacağım. Sana yardım etmem gerek, seni bu cehennemden çıkarmam lazım."
Lena, Rüzgar’ın bu kararlılığı karşısında ne diyeceğini bilemedi. Kalbi hızla çarpmaya başladı. Bu kadar yakın olmaları, onu hem korkutuyor hem de derin bir rahatlama sağlıyordu. Ancak, bu durumu daha fazla sürdüremeyeceklerini de biliyordu.
,,Rüzgar, böyle devam edemeyiz. Eğer Leo bizi burada görürse, sonumuz olur. Lütfen çıkalım buradan, kimse bizi görmeden."
,,Lena, sana zarar vermelerine daha fazla izin veremem. Roza ile evleniyorum, çünkü seni korumak için bir planım var. Ama bana güvenmelisin. Seni burada yalnız bırakmayacağım."
Lena, Rüzgar’ın gözlerinde ciddi bir kararlılık gördü. Ancak içinde bulunduğu durumun çaresizliği, onu hareketsiz kıldı. Rüzgar’ın bu kadar ileri gitmesinden endişeleniyordu, ama onun niyetinden de şüphe duymuyordu.
,,Rüzgar, bu çok tehlikeli. Leo çok güçlü ve ailesi de öyle. Onlardan nasıl kurtulacağız? Seni de kendimi de tehlikeye atamam."
Rüzgar, Lena’yı teskin etmek için yavaşça ellerini bıraktı ve ona biraz geri çekildi.
,,Lena, tek yapman gereken bana güvenmek. Senin için her şeyi göze alırım. Ama bu kadar korkmana gerek yok. Seni Leo'nun elinden kurtaracağım, ne pahasına olursa olsun."
Bu sözler, Lena’yı bir yandan rahatlatırken bir yandan da korkutuyordu. Rüzgar’ın ciddiyeti ve kararlılığı ortadaydı. Ancak Lena, bu durumu daha fazla uzatamayacaklarını biliyordu. Birkaç saniye sessizlik içinde kaldıktan sonra, Rüzgar’a daha fazla konuşmadan kapıyı açmasını işaret etti.
Rüzgar, bir an için daha bekledi, sonra derin bir nefes alarak kapıyı açtı. Lena, hızlıca dışarı çıkarken, Rüzgar ona arkasından bakmakla yetindi. Lena, kimseye görünmeden salona döndü. Rüzgar ise birkaç dakika sonra arkasından sessizce salona geri döndü.
Lena, yeniden kalabalığa karıştı, ama içinde kopan fırtına dinmemişti. Rüzgar’ın söyledikleri ve yaptıkları onu hem korkutuyor hem de bir çıkış yolu bulma umudunu artırıyordu. Düğün töreni devam ederken, Lena’nın aklında sürekli Rüzgar ve onun söyledikleri vardı. Bu durumdan nasıl çıkacağını bilmiyordu, ama Rüzgar’ın yanında olduğunu bilmek, ona biraz da olsa cesaret veriyordu.
Rüzgar, içindeki karmaşık duygularla Roza'nın gözlerine bakarken, bu geceyi bir an önce atlatmak istiyordu. Roza, heyecanla kocasına bakarken Rüzgar'ın ilgisizliği dikkatinden kaçmadı, ancak bunun yeni evli olmalarının getirdiği yorgunluktan kaynaklandığını düşünerek fazla üzerinde durmadı. Artık eve döndüklerinde ..
Rüzgar, Roza'nın içkisini hazırlarken içine birkaç damla uyku ilacı damlattı.
Rüzgar, planının işe yaradığını gördüğünde Roza'nın yanında oturdu. İçkisini yudumlayarak uyumasını beklerken aklı sürekli Lena'daydı. Roza’nın gözleri yavaşça kapanmaya başladığında, Rüzgar onun yanına uzandı. Ancak, Roza uyumadan önce onunla konuşmak istedi.
,,Rüzgar, bugün hayatımın en mutlu günüydü. Seninle evlenmek… Hayal gibi. Beni gerçekten seviyor musun?"
,,Elbette Roza, seni seviyorum."
,,Seninle bir ömür boyu mutlu olacağız, değil mi?"
Rüzgar, Roza’nın bu sözleri karşısında bir an için duraksadı. Ona yalan söylemek zorundaydı ve bu durum içini acıtsa da, Lena'yı düşünerek devam etti.
,,Tabii ki, Roza. Birlikte çok mutlu olacağız."
Roza, bu sözlerle sakinleşti ve kısa süre içinde tamamen uykuya daldı. Rüzgar, Roza'nın derin nefes alıp verdiğini duyunca içinden derin bir nefes verdi. Onun güvenle uyuduğunu görünce, yavaşça yatağın kenarına oturdu ve ardından dikkatlice yerinden kalktı.
Roza’nın uyuduğundan emin olduktan sonra, odadan çıkmak için hazırlanmaya başladı. Kapıya doğru ilerlerken bir an durdu, dönüp Roza’ya son kez baktı. İçindeki suçluluk duygusu kısa süreliğine yükseldi, ancak Lena’yı düşününce bu duyguyu bastırdı.
RÜZGAR (Kendi kendine fısıldayarak):Bu gece Lena’yı görmeliyim... Onu bu cehennemden kurtarmak için her şeyi yapacağım.
- Yazar
