Aslan
Şimdi bak, ben öyle sıradan bir adam değilim. Yani her önüne gelenin tokatlayıp geçtiği tiplerden de değilim. Ama kader mi dersin, kısmet mi bilemem… Bugün Cihan denen iblisin eline düştüm ya, vallahi güleyim mi, ağlayayım mı bilemedim.
Leyla’yla Zelal’i aramaya geldik, mis gibi bir amaç yani. Ama Cihan sağ olsun, adam bizi hoş geldin dayağı olmadan bırakmadı. Yanımda Leyla var, kadının keyfi yerinde, bildiğin sinema izler gibi izliyor. Hayır, insan kocası dayak yerken üzülür, bir içi sızlar… Bu ne yaptı? Gülüyor arkadaş!
Cihan, pardon piç kuzen, geriye yaslanmış, elinde sanırsın cipsle maç izliyor. Gülümsedi bana, elini şöyle bir salladı:
- Kuzen, bak seni güzelce dövdürmeden sus, anlaştık mı?
Şimdi ben öyle kolay pabuç bırakır mıyım? Bırakmam. Sırıtarak cevap verdim.
- Ci
