"Nasıl bu kadar yaklaşırsın? Yaralanabilirdin".
"Ben sadece sevmek istedim".
Yalçın korkmuş ağlamaya başlamıştı. İkisi birden ortamın geriliminden Yalçın’ın sesi ile çıktılar.
"Korkma aslan parçası iyi Teyzen."
Cümle ile kendine gelen Meyra Yalçın’ın yanına gidip sarıldı.
"İyiyim bir tanem korkma. Benden değil belimdeki kuşaktan korktu yılan zannetti galiba".
Sonra Yalçın’ın elinden tuttu ahırdan çıktılar. Yiğit’de arkalarından yürüyordu. Meyra’nın Yalçın’ı sanki az önce bir at tarafından acıtılacak kendisi değilmiş gibi sakinleştirme çabasını izliyordu.
"Bir daha buraya gelmeyelim Teyze. Sana zarar verecekti."
"Olur mu hiç öyle şey bir tanem. Sadece korktu. Eğer sadece yaptığı bir şey yüzünden sevmeyi bırakırsak ona haksızlık etmiş oluruz. Başka bir sefer daha profesyonel birinden
