Kadir..
Hayatımda birçok kez ölmekten korkmuştum. Kadere yenik düşüp ölecek olmamdan ziyade, hayatımda hiçbir şey yaşamadan, bir ağaç dahi dikmeden öleceğimi düşünmek her zaman beni bir şeyler yapmaya itmişti.
Korkmuştum çünkü mezarımı ziyaret edecek kimsemin olmadığını biliyordum.
Annem ve babamın beni sevdiğiyle ben öldükten sonra yüzleşmiştim...
Korkmuştum çünkü mezarımı ziyaret edecek kimsem yoktu.
Bir sevgilim, bir eşim...Beni karşılıksız sevebilecek kimsem yoktu!
Her zaman sevilmeye layık biri olmadığım gerçeği yüzüme çarpıp duruyordu. Hem de her zaman...O kadınlar gibi güzel bir vücudum yok. Kusursuz yüz hatlarım yok.
Beni ben olduğum için kim sever ki zaten?
Emir'i gördüğüm ilk gün ondan hoşlanmaya başlamıştım ancak hep içten içe 'O bana bakar mı ki?' hissi dolaşıp dururdu
