Canım yanıyor.
"Anneciğim..." güzel, sırma saçlı bir kız çocuğu var karşımda. Nehirin içine doğru eğilmiş...Düşecek diye korkuyorum ama o kadar güzel gülüyor ki, hiçbir şey olmayacağına güvenerek endişelerimi yitiriyorum. Ancak tam mutlu oluyorum derken yine bir şey oluyor, hava kararıyor, karanlık bulutlar üzerime üzerime geliyor. Güzel, sırma saçlı kız da korkuyor mu diye endişeleniyorum, o ise hiçbir şey olmamış gibi heyecanlı ve sevecen.
Yine de öyle bakmaya gönlüm el vermiyor. "Annen nerede senin?" diye soruyorum ufak bir kızhınlıkla. "Anneciğim." diyor bana bakarken.
"Anneciğim?"
"Babam nerede?"
"Baban mı?"
Telefon haberini aldığımız gibi hızlıca dışarı çıkıp adamlara emirler yağdırmaya başladığımızda kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Arabanın şoför koltuğuna geçip kontağı
