Gecenin karanlığı gözlerimi kamaştırıyordu. Sızmış ve uyuya kalmıştım. Ne yaptığımı yada neler söylediğimi bir türlü hatırlayamıyordum.Sadece Deniz' i görmek , kokusunu ciğerlerime doldurmak ve ona sımsıkı sarılmak istiyordum. Özlemiştim.Hemde çok. O benim kıymetlim, canım, yolum, aşkım, ömrüm olmuştu. Çok değil daha sekiz ay kadar önce varlığından bile bir haberken, şimdi hayatımın en önemli noktasıydı. O bendi.Gözlerimi kapatıp, kalçamı yaslandığım masanın üzerine ellerimi koyarak derin bir nefes aldım. Burnuma dolan çam, kokusu tebessüm etmemi sağlamıştı.
Gecenin üçünde uyanmış ve zar zor kendimi dışarıya atabilmiştim. Deniz aklımdan çıkmadığı gibi artık, kabuslarıma da geliyordu. Beni suçluyor ve bana arkasını dönüyordu. Gerçekten böyle düşünmediğini bilsemde, içimde bir yerlerin buna
