AYMELEK’ten
Bursa dönüşü Alimle onun evine gittik. Önce daha evvel yaptığı güzel makarnasıyla bir kez daha karnımı doyurdu sonra da bir kaç saatliğine de olsa kollarında uyuttu beni.
Dönüş yolunda telefonumu elime aldım.
Mercanın abimle olan durumu hiç bizi ilgilendirmiyordu ama aynı eve çıktığı arkadaşına hayatındaki bu önemli şeyi söyleyecek kadar güvenmemesi biraz kırmıştı. Ve açıkcası daha neler gizliyor acaba fikriyle benim de içime bir güvensizlik düşmüştü.
En azından bir açıklama yapmasını beklediğim için sohbet grubumuzdaki yeni bildirimleri merakla açtım.
Mercan: Çok özür dilerim böyle olsun istememiştim.
Peri: Özür dileyeceğin kişi biz değiliz.
Mercan: Ama ben ona umut verecek bir şey yapmamıştım.
Peri: hala anlamıyorsun değil mi Mercan. Özür dilemen gereken kişi yü
