Bu kez benim de yüzüm keyifle aydınlandı.
“ Ellerine sağlık üçünün de.”
“ Üçünün de demişken sen ev mevzusuna mı bozuldun bu gün?”
Kerim’in konudan konuya geçiş hızına hayret ederek şöyle bir yüzüne baktım. O da gözlerini dikmiş bana bakıyordu. Bir cevap vermeden kurtulamayacaktım anlaşılan.
“ Bozulmak değil de aklım geride kalır diye, yoksa tabi alsın hevesini.”
Pek cevap niteliğinde olmasa bile Kerim duyacağını duymuş gibi yola çevirdi bakışlarını.
“ Aklın kalacak bir şey yok, babamların elleri üstlerinde olur merak etme sen. Hatta kampüse yakın değil Mazhar amcaların sitesinden tutarız evi. Tramvayla geçerler okula, her yere. Perinin arabası var gerçi ama denk düşmeyecekleri zaman için tramvay en iyisi.”
Aslında gitmeden önce artık uzayan bu şoförlük mevzusunu halledip ar
