Mercan’dan,
Sabahı sabah ettim o gece. Bir yanım ne cesaretle çıkıp gelmiş derken öbür yanım bu cesareti sen verdin diye kendimi suçluyordu.
Hiç mi mutlu olmadın diyeceksiniz.
Oldum aslında. Sadece iki nefes alımı kadar sürdü. Sonrasında annemin her şeyi çözdüğüne dair acı dolu bakışlarına maruz kaldığımda sevincim suçluluk hissi ile yer değiştirdi.
Yarın bir fırsatını bulup Melek’e mektupta yazdıklarımın bir davet olmadığını, görüşmeye devam edemeyeceğimizi söyleyecektim. Onu var olmayan kız kardeşim gibi sevsem de görüşmemize ihtimal yoktu, hele anneme ifşa olduktan sonra.
Sanmayın ki kızar köpürür. Hiç değil. Çok tatlı, yumuşak başlı kadındır annem, babam desen kararlarıma hep saygı duyar. Abilerim biraz arıza çıkarır beki ama seviyorum desem kıymazlar bana, benim de onlara kı
