-ÖMER
Süreyya yorgun bakışlarını tek bir noktaya odaklamış öylece duruyordu. Eskisinden daha iyi olduğuna emindim yinede bu durgunluğu beni bir hayli düşündürüyordu. Dağınık saçları kabarmış, yüzü solgun ama daha umutlu görünüyordu. İlk geldiği zamanlar böyle değildi çünkü. Elime aldığım kağıt kalemle not ediyordum bu durumu ve odaya giren Halil beyle oturduğum yerden kalktım. Yüzünde her gelişinde olduğu gibi üzgün, bitkin bir ifade vardı.
" Merhaba doktor. Bir haftadır rahatsızlığımdan ötürü uğrayamadım. Süreyya nasıl oldu iyi mi? " diye sordu. Fakat bunu sorarken bir hayli umutsuzdu. Yüzünde ise acı bir ifade vardı.
" Telaşlanmayın Halil bey. Süreyya daha iyi. Dört ay önce geldiğinde onu sadece iğnelerle kendine getirebiliyorduk. Şuan günde sadece bir kez sakinleştirici alıyor. Gece
