“Şimdi nasıl uyuyacağız?”
Afran, büyük bir merakla etrafa bakmaya başladı. Gerçekten nasıl uyuyacağımızı ben de hiç düşünmemiştim ve benim hayatımda bu kadar insan hiç olmadığı için bu evde bu kadar kalabalık kalmamıştık hiçbir zaman. Afran dönüp bana baktı.
“Hiç bana bakma, ben evimde bu kadar insanı daha önce hiç ağırlamadım. Yani, nasıl yatacağımızı ya da kimin nereye yatacağını hiç bilmiyorum.”
“O zaman seninle ben senin yatağında yatacağız.”
“O yatak tek kişilik.”
“O yatak hiç de tek kişilik değil.”
İtiraf etmek gerekirse evet, yatağım tek kişilik değildi ama burada nedense Afran ile aynı yerde yatmak istememiştim. Sanırım bu eve dönünce evlenmediğimiz zamanlara ışınlanmıştım birden bire.
“Bahar ve Fırat’a da koltukları açarız. Bence tamamdır.”
Bahar ve Fırat da başlarını sall
