VEDA…
Sevdiklerine bırakılan tedavisiz bir yara…
Beni bırakma….
Bir yakarış sızdı çok derinlere gerçeği aştı ve ruhuna ulaştı.
Bir sel gibi akan kelimeler amacına ulaştı.
Anka onu bırakmadı….
……
…
“Selam.” Rüzgar gözlerini açmış ve bilincini kazanmaya çalışan Güneş’e bakarken kalbinin ortasında ki ağırlığın hafifleyerek kaybolduğunu hissetti.
Sanki yer yüzünde bir esinti olmuş ve daralan sıkışan ve yorulan bedenlere nefes vermişti. Güneş’in cansız kirpikleri yorgun bakışları gerçek ve hayali ayırt etmeye çalışıyordu. Genç kadının bedeni o kadar çok yorgun ve güçsüzdü ki acı bedenini ele geçirip varlığını kazıyordu adeta.
Ona bakan kalın kirpikler ve yumuşacık tınıda ki ses tonu kalbinin derinliklerine çoktan ulaşmıştı. Bedeni bilincin farkında değildi ama saniyeler geçtikçe dü
