22.BÖLÜM

2343 Kelimeler

Annem neredeyse koşar adımlarla babamın yanına giderken biz olduğumuz yerde kalmıştık. Kendimi kötü hissediyordum babamın hiç bizim olduğumuz tarafa bakmaması huzursuz olmama sebep oluyordu. “Yürü Mia, buraya kadar gelip konuşmamak olmaz” “Babama nefes alması için süre versek” “Biz nefes alamazken olmaz, bizi gördüğünde çok tepki vermedi biliyor gibi geldi” “Nasıl kim söyledi?” Sustum Engin, Emine veya Sevilay telefon açmış olabilirler miydi? Emine ne kadar hoppa biri olsa da yapmazdı. Belki Sevilay… “Dün geceki arkadaşların” “Bilemiyorum, neden söylesinler onlara ne?” “Engin seni kendine istiyor” “Hiç umurumda değil desem” “Çok iyi dersin, eğer düşündüğümüz gibiyse her şeye burnunu soktuğu için kırmaktan zevk alacağım” “Kıskanç” “Öyleyim var mı diyeceğin” “Yok, Jack babamlar g

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE