“Annem biz geldik”
Sabaha karşı İstanbul’a inmiş hemen taksiyle evimize doğru hareket etmiştik. Aylar sonra kapısını çaldığım baba ocağımı çok özlemiştim. İçeride gürültüler oldu; merdivenlerden tombul vücuduyla inen kesin annemdi “Dur be Semiha acele etme düşeceksin”
Benim güzel ailem annem kapıyı açtı üzerinde beyaz patiskadan uzun geceliği başında yemenisiyle tombul beyaz kuş gibi duruyor bizi görmenin mutluluğuyla kocaman gülümsüyordu “Koş bey koş yavrularımız nihayet evimize döndü”
Babam annemin arkasına belirdi, ellerini omzuna koydu “Biraz sakinleş hanım, çocuklar yoldan geldiler içeri girsinler”
“Sakin makin olamam ben onları çok özledim”
Bir saniye sonra annemle sarmaş dolaş olmuştuk “Sultanım seni çok özlemişim” Mis kokulu anne kokulu yanaklarından öptüm. Jack’la babam kısa
