Müzik yavaşça başladı.
Göktuğ, Lale ’yi belinden nazikçe tuttu.
Lale başını kaldırıp ona baktı.
Gözlerinde yorgunluk vardı.
Ve belki biraz… pişmanlık?
Ama Göktuğ, hislerini sakladı. Sadece Görkem’ in rolünü oynadı.
Onu yavaşça döndürdü.
Salonun her yerinden alkış sesleri yükseldi.
Ama ikisi de hiçbirini duymuyordu.
Lale ’nin gözleri, Göktuğ ’un gözlerine kilitlenmişti.
Ve Göktuğ ’un gözleri de Lale ’ye.
Bunu fark ettiğinde Göktuğ’ un nefesi daraldı.
Bu yanlış.
Bu, Görkem ’in düğünü.
Bu, Lale ’nin seçimi.
Ama neden Lale’ nin elleri titriyordu?
Neden bu kadar üzgündü?
Ve neden Göktuğ ’un içinden geçen tek şey…
Onu buradan alıp gitmekti?
Ama yapamazdı.
Bunu ikisi de yapamazdı.
Lale, dansın ortasında hafifçe başını eğdi.
Ve fısıltıyla, belli belirsiz bir sesle konuştu.
“
