&Yasmin’in Gözünden &
Kapının ağır demir kulpunu tuttum, avcumda yankılanan bir gıcırtı bekledim ama…
İttim.
Kapı açılmadı.
Kaşlarımı çattım, bir kez daha denedim. Bu kez daha sert.
Yine olmadı.
Demir kapı kımıldamıyordu bile.
Mira hemen yana eğildi.
“Abla… ben bi deneyeyim mi?”
Derin bir nefes alıp kenara çekildim.
“Tamam, dene.”
Mira ince kollarına rağmen bütün gücüyle itti, sonra çekti, sonra kulpu çevirip tekrar zorladı.
Kapı bir milim bile oynamadı.
Mira bana döndü, gözleri büyümüş, nefesi hızlanmıştı.
“Abla… bu kapı… hiç açılmıyor.”
Boğazımda bir şey düğümlendi. Gözlerimi kapıya diktim, sesim istemsizce titredi:
“Üstümüze mi kilitleyip gittiler?”
Mira, kapıya şaşkın şaşkın bakarken sesi ince bir panikle titredi:
“Bizim burada olduğumuzu bilmiyorlar mı?”
Başımı kald
