Yazar anlatımı...
Marin, Asmin’le konuştuğu günün akşamında aslında boş durmamıştı. Büyük abla refleksiyle, içi rahat etmediği için Emine Hanım’ın yanına gitmişti.
“Kızını neden istemediği bir adamla evlendirmekte ısrar ediyorsun?” diye sormuştu doğrudan. Emine Hanım o an öyle bir yüz takınmıştı ki sanki ortada büyütülecek hiçbir şey yokmuş gibi.
“Ben kızımı zorlamıyorum,” demişti. “Kızım istemezse evlendirmem.”
Cümle net ve kesindi. Yani Asmin yanlış anlamıştı. Onu zorlayan kimse yoktu. En azından Emine Hanım’ın söylediği buydu.
Marin o sözleri duyduğunda susmuş olsa da tam anlamıyla ikna olmamıştı. Kadının gözlerinde bir şey vardı. Yine de Emine Hanım başka bir şey söylememiş, konuyu kapatmıştı. Ve o gece Marin, Asmin’in içinin rahat etmesi için sabah konuşmayı planlamıştı. Sabah ol
