Doğa Karaman
“Allah tuttuğunu altın etsin güzel kızım. Kocanla bir ömür mutlu mesut yaşayın inşallah.” dediği an nutkum tutuldu. Hani cevap vermek isteyip de o an dilimizin ucuna gelmeyen, sonra saatlerce düşünüp “Keşke şöyle deseydim” diye içten içe kendimizi yiyip bitirdiğimiz anlar olur ya ben tam da öyle biriydim. Anında cevap veren insanlardan değildim. Sözler hep sonradan aklıma gelirdi, zihnimde uzun uzun kurardım ama işte o an dilim tutulurdu.
Şimdi de ninenin sözlerine karşı aynı şeyi yaşamıştım. Aslında kafamdan milyonlarca cevap geçti. “Biz evli değiliz” demek geçti, “Yanlış anladın nine” demek geçti ama hiçbirini söyleyemedim. Dilimden sadece gayri ihtiyari bir “Amin” döküldü. O kelimeyi söyler söylemez Yusuf’un gözlerinde yanan o ışığı görmemek imkânsızdı. Loş evin içinde bi
