AZAD
Berivan’ın söylediği her kelimeyle gerildim. Öyle gizemli konuşuyordu ki, sanki arkamdan bir iş çevirilmiş gibi…
Derin bir nefes alırken, göğsümde hissettiğim ağırlık beni dumura uğrattı.
Az önce gayet iyi ilerlerken, yine bir bok olmuştu.
Dila, sessizliğini koruyor ve korkuyla bana bakıyordu. Ortamdaki sessizliği bozmasını istedim.
“Benden ne saklıyorsun?” dediğimdese korkuyla yutkundu.
Bu davranışı kaşlarımın çatılmasına sebep olurken, ellerimi yumruk yaptım.
Artık benden bir şeyler sakladığı kesindi, bu ise beni fazlasıyla sarstı.
Ben, onun için her şeyi göze alırken, onu iyi olması için çabalarken neden benden bir şeyler saklamıştı?
“Ben…” diye bir mırıltı döküldü dudaklarının arasından, gözleri dehşetle açıldı ve dudaklarını birbirine bastırdı.
Elimin üzerinde hiss
