Murat tatlı bir tebessümle gülümserken yutkundum, ''Gelebilir miyim?'' diye sorduğunda onu içeri almak istememiştim.
''Aslında müsait değilim.'' diye fısıldadım, kaşları çatıldı.
Beni nasıl bulmuştu bilmiyorum, sanırım takip etmişti ve bu benim için ürkütücüydü. Neden peşime takılmıştı?
Yüzü bir anda asıldığında omzumun üstünden odaya baktım, Dilşah mızmızlanırken abisi ise onunla ilgileniyordu.
''Ne için gelmiştin?'' diye sorduğumda ellerini cebine soktu, bakışları demir kapıda dolanıyordu.
''Bir ihtiyacın var mı diye sormak için gelmiştim.'' dediğinde başımı sağa sola salladım, bari iyi bir bahane bulsaydı.
''Hayır, yok, teşekkür ederim sorduğun için.'' sesim fazlasıyla kısık çıkarken, karşımda durmaya devam ediyordu.
''Öyleyse iyi akşamlar, bu benim numaram. İhtiyacın olduğu
